WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

26 sierpnia
Najświętsza Maryja Panna Częstochowska

Zobacz także:

Klasztor na Jasnej Górze

Wśród bardzo licznych w Polsce sanktuariów Jasna Góra ma swoje pierwsze i uprzywilejowane miejsce. Rocznie nawiedza ją od miliona do dwóch milionów pielgrzymów. Przybywają, by modlić się przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, słynącym wieloma łaskami i na trwałe wpisanym w dzieje Polski.
Pierwszym i najdawniejszym dokumentem, informującym o cudownym obrazie, jest łaciński rękopis, który znajduje się w archiwum klasztoru: Translatio tabulae Beatae Mariae Virginis quam Sanctus Lucas depinxit propriis manibus (Przeniesienie obrazu Błogosławionej Maryi Dziewicy, który własnymi rękami wymalował św. Łukasz). W rękopisie tym czytamy:

Autorem obrazu jest św. Łukasz Ewangelista. Na prośbę wiernych wymalował wizerunek Maryi z Dzieciątkiem na blacie stołu, przy którym siadywała. Cesarz Konstantyn kazał przenieść obraz z Jerozolimy do Konstantynopola i umieścić w świątyni. Tam obraz zasłynął cudami. Urzeczony cudownym obrazem książę ruski Lew, pozostający w służbie cesarza, uprosił Konstantyna o darowanie mu obrazu, który też przeniósł do swojego księstwa i kazał go bogato ozdobić. Obraz znowu zasłynął cudami. W czasie wojny prowadzonej na Rusi przez Ludwika Węgierskiego obraz ukryto w zamku bełskim. Po poddaniu się zamku Ludwikowi, namiestnik króla, książę Władysław Opolczyk zajął obraz. W czasie oblegania zamku przez Litwinów i Tatarów strzała wpadła do zamku i ugodziła w prawą stronę wizerunku. Wtedy nieprzyjaciół otoczyła mgła, która przeraziła wrogów. Książę wypadł na nich z wojskiem i ich rozgromił. Kiedy chciał wywieźć obraz do swojego księstwa, mimo dużej liczby koni obraz nie ruszał z miejsca. Wtedy książę uczynił ślub, że wystawi kościół i klasztor tam, gdzie umieści obraz. Wtedy konie lekko ruszyły i zawiozły obraz na Jasną Górę. Tam umieścił go w kaplicy kościoła, gdzie obraz ponownie zajaśniał cudami.

Cytowany dokument pochodzi z I poł. XV w. Być może został przepisany z dokumentu wcześniejszego. Tradycja głosi, że obraz został namalowany przez św. Łukasza Ewangelistę na desce stołu z domu Świętej Rodziny w Nazarecie. Wizerunek z Jerozolimy do Konstantynopola miał przewieźć cesarz Konstantyn. Służący w wojsku cesarskim książę ruski Lew zapragnął przenieść obraz na Ruś. Cesarz podarował mu wizerunek i od tego czasu obraz otaczany był na Rusi wielką czcią. Obraz rzeczywiście mógł dostać się na Ruś z Konstantynopola, gdyż w XI-XIV w. pomiędzy Cesarstwem Bizantyjskim a Rusią trwał żywy kontakt. Nie jest również wykluczone, że obraz został zraniony strzałą w czasie bitwy. W czasie walk prowadzonych przez Kazimierza Wielkiego i Ludwika Węgierskiego na Rusi obraz ukryto w zamku w Bełzie. W roku 1382 znalazł go tam książę Władysław Opolczyk. Doznając wielu łask przez wstawiennictwo Matki Bożej, książę zabrał obraz i przywiózł do Częstochowy.
Pierwotny obraz jasnogórski mógł pochodzić z VII w. Byłby to więc jeden z najstarszych na świecie wizerunków Matki Bożej. Analiza obrazu wykazuje duże podobieństwo do obrazów, jakie mnisi bazyliańscy malowali na Krecie. W tym wypadku obraz mógłby pochodzić z X w. Stąd mógł znaleźć się w Konstantynopolu.
Po II wojnie światowej znaleziono na Jasnej Górze inny dokument, pochodzący z 1474 r. Zawiera on szerszy opis dziejów cudownego obrazu, ale pełno w nim legend. Mamy jednak także dokument najwyższej wagi: dwa dzieła, które wyszły spod pióra Jana Długosza (1415-1480). Żył on w czasach, które blisko dotyczą cudownego obrazu - sam mógł więc być świadkiem niektórych wydarzeń. Długosz kilka razy pisze o cudownym obrazie częstochowskim.

Klasztor na Jasnej Górze Książę Władysław Opolczyk sprowadził do Częstochowy z Węgier paulinów. Oddał im drewniany kościół parafialny w Starej Częstochowie. Długosz przekazał nam dokładnie akt zrzeczenia się tegoż kościoła przez ówczesnego proboszcza, Henryka Bielę, na ręce ojca Jerzego, przeora klasztoru paulinów w Budzie na Węgrzech. Długosz podaje, że akt przekazania odbył się dnia 23 czerwca 1382 r. 10 sierpnia tego roku książę Opolczyk specjalnym dokumentem przekazał uposażenie, jakie nadał klasztorowi w Starej Częstochowie.
Darowizny te musiały być niewystarczające, skoro 24 lutego 1393 r. książę Opolczyk ponowił akt darowizn przez swoich pełnomocników. Byli nimi: krakowianin Spytko z Melsztyna i Jan Tarnowski z Sandomierza. Długosz wymienia szczegółowo, jakie to były darowizny i świadczenia. Dowiadujemy się także, jaki był wówczas stan klasztoru i kościoła.

Klasztor na Jasnej Górze Bardzo szybko do obrazu zaczęli przybywać pierwsi pielgrzymi, którzy dzięki modlitwie do Maryi doznawali wielu łask. Z czasem zaczęli tu przynosić swoje wota. Przyciągnęły one złodziei. Na Wielkanoc 1430 r. dwaj panowie polscy i książę ruski dokonali napaści na Jasną Górę. Dla zatarcia śladów posłużyli się bandami husyckimi, grasującymi na Śląsku. W tym czasie klasztor słynął już z powodu cudownych łask otrzymywanych dzięki modlitwie do Maryi przedstawionej w wizerunku jasnogórskim. Napastnicy sądzili, że w klasztorze są zatem jakieś wielkie bogactwa i skarby, bo ściągały do niego rzesze pielgrzymów na święta maryjne. Kiedy okazało się, że wyposażenie klasztoru jest dość skromne - ukradli naczynia i sprzęty liturgiczne, kielichy, krzyże i ozdoby. Odarli także cudowny obraz ze złota i klejnotów, którymi przyozdobili go pobożni pielgrzymi. Wreszcie przecięli twarz Maryi cięciem szabli.

Klasztor na Jasnej Górze Na prośbę paulinów król Władysław Jagiełło pozwolił zabrać zniszczony i zbeszczeszczony przez rabusiów obraz do Krakowa i powierzył jego odnowienie - na własny koszt - nadwornym malarzom. Przypuszcza się, że pochodzili oni z Rusi i specjalizowali się w sztuce bizantyjskiej. Usiłowali oni naprawić obraz i przywrócić go do stanu pierwotnego. Kładli jednak farby nową techniką (tempera), czego stare malowidło nie przyjmowało. Nie znali bowiem dawnej techniki enkaustycznej, stosowanej w obrazach starochrześcijańskich i bizantyjskich, którą wykonano pierwotny wizerunek. W tej sytuacji albo zrobiono najpierw wierną kopię obrazu poprzedniego, albo powielono jedną z już istniejących kopii. Prace trwały długo, być może nawet dwa lata. To świadczy, z jak wielkim pietyzmem go malowano. Dla zaakcentowania wierności dla pierwowzoru artyści pozostawili nawet ślady ran, zadanych Matce Bożej na obrazie pierwotnym. Zachowali również te same deski, na których namalowano pierwowzór, chociaż kosztowało ich to wiele dodatkowego trudu.
Zmieniono natomiast ozdoby szat. Lilie andegaweńskie na płaszczu Maryi nawiązują zbyt wyraźnie do herbu andegaweńskiego króla Węgier Ludwika. Prawdopodobnie dodano także do rąk Dzieciątka książkę. Do dziś pozostały na obrazie jedynie ślady napaści z 1430 r. - są nimi dwa równoległe ślady cięcia miecza na policzku Maryi, przecięte trzecim na linii nosa, oraz kilka podobnych, choć znacznie mniejszych cięć na szyi (dwa widoczne wyraźniej, cztery pozostałe słabiej).
Księgi klasztoru częstochowskiego potwierdzają niezwykłe fakty, związane z cudownym obrazem. Zapisywano je skrzętnie w osobnej księdze łask. Najstarszy zachowany opis cudownego uzdrowienia pochodzi z roku 1402. O sławie jasnogórskiego obrazu świadczy również to, że już w owych czasach sporządzano jego kopie. Już w roku 1390 miał ją Głogówek, w roku 1392 daleki Sokal, a w roku 1400 - jeszcze dalszy Lepogłów w Chorwacji.
Na Jasnej Górze wielokrotnie modlili się polscy królowie i książęta, m.in. Kazimierz Jagiellończyk (1448 i 1472), św. Kazimierz królewicz (1472), Zygmunt I Stary (1510 i 1514), Stefan Batory (1581), Zygmunt III Waza (1616, 1620, 1630), Władysław IV (1621, 1633, 1638, 1642, 1644, 1646), Jan Kazimierz (1649, 1656, 1658, 1661), Michał Korybut Wiśniowiecki (1669, 1670), Jan III Sobieski (1676, 1683), August II Sas (1704), August III Sas (1734).

W roku 1655 miała miejsce słynna obrona Jasnej Góry. 9 listopada 1655 r. hrabia Wejhard podszedł pod Jasną Górę w 3 tys. żołnierzy i zażądał bezwzględnej kapitulacji. Przeor klasztoru, o. Augustyn Kordecki, odmówił. Zaczęło się więc oblężenie. 19 listopada przybył generał Burhardt Miller oraz pułkownik Wacław Sadowski. Oblężenie trwało do Bożego Narodzenia, a więc ponad miesiąc. O. Kordecki miał do dyspozycji 160 żołnierzy i 70 zakonników. Obroną klasztoru dowodzili Stefan Zamojski i Piotr Czarnecki. Miller do rozbicia klasztoru i kościoła oraz otaczających murów użył najcięższych dział. Wyrzucono 340 armatnich kul o masie sześciu, a nawet dwunastu kilogramów. Naród zerwał się do walki. To zmusiło Millera do opuszczenia Jasnej Góry nocą 27 grudnia. Usiłował on jeszcze powrócić i z nagła zaskoczyć 24 i 28 lutego, a potem 9 kwietnia 1656 r., ale również bezskutecznie.

Cudowny Obraz Maryi z Jasnej Góry Obecny obraz Matki Bożej, namalowany na drewnianej tablicy, zalicza się do ikon bizantyjskich określanych nazwą Hodegetria, co oznacza "Tę, która prowadzi". Sam obraz (o wymiarach 122,2 x 82,2 x 3,5 cm) jest ułożony na trzech deseczkach lipowych, sklejonych, na które została położona kredowa zaprawa grubości 2-3 mm. Samo malowidło położono temperą na płótnie. Przedstawia ono stojącą Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem Jezus na lewym ręku. Matka Boża ma na sobie czerwoną suknię, a na nią narzucony niebieski płaszcz ozdobiony liliami andegaweńskimi. Prawa ręka Maryi spoczywa na piersi. Jezus jest przyodziany w sukienkę koloru karminowego, bogato złoconą ozdobami, z rękawami szczelnie zapiętymi u dłoni - podobnie jak u Maryi. W lewym ręku trzyma księgę, prawą natomiast unosi w geście błogosławieństwa, wskazując jednocześnie na Maryję. Całe pole nimbu Maryi i Jezusa jest wypełnione pozłotą. Tło obrazu jest zielone, co w symbolice obrazów bizantyjskich wyraża często pełnię łask Ducha Świętego. Dziecię Boże ma stopy bose, co wyróżnia się na tle bogactwa jego szaty. Płaszcz przykrywa także głowę Najświętszej Panny jakby naturalnym welonem. Nad czołem na płaszczu widać złotą gwiazdę. Obramowanie szaty Jezusa i płaszcza Maryi ma szeroką złotą oblamówkę. U płaszcza Maryi ma ona dodatkową ozdobę w postaci artystycznej koronki. Na to wszystko są nałożone na obie postacie artystyczne i zdobne w drogie kamienie szaty i korony.
Obraz jasnogórski był kilka razy odnawiany. Po raz pierwszy - przypuszczalnie w roku 1682 z okazji przygotowań do 300-lecia sprowadzenia obrazu. Wtedy to nieznany malarz, podpisany J.K. pinxit indignus servus wymalował olejnymi farbami obraz, przedstawiający historię cudownego obrazu. Obraz ten umieścił na odwrocie cudownego obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Nie przeprowadził jednak konserwacji samego obrazu. Dokonał jej dopiero w 1705 r. na dwanaście lat przed koronacją brat zakonny, Makary Szybkowski. Z tej okazji również przemalował on olejnymi farbami płaszcz i suknię Maryi i Dzieciątka; do płaszcza Maryi wbił także 28 mosiężnych gwiazdek. Usunął je dopiero profesor Jan Rutkowski, kiedy w 1925-1926 roku dokonywał naukowego badania obrazu i jego gruntownej konserwacji. Usunął on przy tym także olejne farby, nałożone w latach późniejszych, oraz sadze z twarzy Matki Bożej i Pana Jezusa. Usunął też ślady gwoździ, które były przybite do deski celem umocnienia sukienek srebrno-złotych. Oczyszczono deski od robactwa i ubytków powstałych na skutek próchnienia. Oczyszczono także i zabezpieczono ramy obrazu. W latach 1948-1952 przeprowadzono jeszcze raz naukowe badania najnowocześniejszymi dostępnymi wówczas środkami: prześwietlenie rentgenowskie, badano obraz pod mikroskopem, wykorzystując kryteria mikropaleontologiczne i mineralogiczne, przeprowadzono także ocenę technologiczną i artystyczno-formalną. W latach II wojny światowej (1939-1945) obraz znajdował się w ukryciu. Dlatego wymagał kolejnej renowacji. Dzieła dokonał konserwator R. Kozłowski.

Św. Jan Paweł II przed Cudownym Obrazem w 1999 r. Od bardzo dawna istnieje zwyczaj ozdabiania cudownych obrazów Maryi koronami. Pierwsza papieska koronacja obrazu jasnogórskiego miała miejsce w 1717 r. Korony ofiarował sam król August II Mocny. Aktu koronacji dokonał brat prymasa, biskup Krzysztof Szembek, w dniu 8 września 1717 r. Obecni byli ponadto biskup wileński i inflancki. W uroczystej procesji przeniesiono obraz z kościoła do sali rycerskiej. Tam odczytano dekret papieski i przyniesiono korony. Następnie obraz przeniesiono uroczyście do kościoła wśród modlitw, śpiewów i salw armatnich. Tu nastąpił obrzęd nałożenia koron i Msza święta. Po obiedzie odprawiono Nieszpory i przeniesiono obraz z kościoła do kaplicy. Tam odśpiewano Litanię Loretańską i Te Deum. Z okazji koronacji nałożono na obraz Matki Bożej kosztowne szaty wykonane przez złotnika, brata Makarego Szybkowskiego. Sporządził on trzy suknie na różne uroczystości: granatową haftowaną diamentami, niebieską z rubinami i zieloną z perłami i różnymi drogimi kamieniami. Od 1817 r. zaczęto obchodzić uroczyście rocznicę koronacji. W 1909 r. w nocy z 22 na 23 października zakonnik i kapłan Macoch dokonał kradzieży koron z obrazu Matki Bożej, perłowej sukni i wielu kosztowności. Ze świętokradztwem połączył mord dokonany na wspólniku. Skazano go na dożywotnie więzienie. Papież św. Pius X ofiarował nowe korony. Rekoronacja odbyła się 22 maja 1910 r.

W 1957 r. na apel prymasa Stefana Wyszyńskiego i uchwałą Episkopatu Polskiego Polska rozpoczęła Wielką Nowennę, aby przygotować cały naród do obchodów tysiąclecia przyjęcia Chrztu przez Mieszka I (966-1966). Równocześnie zarządzono peregrynację kopii cudownego obrazu Matki Bożej Częstochowskiej po wszystkich diecezjach i parafiach. Peregrynacja rozpoczęła się dnia 26 sierpnia 1957 r. w archidiecezji warszawskiej. Dokładnie rok wcześniej, 26 sierpnia 1956 r., w 300 lat od ślubów króla Jana Kazimierza, złożonych przed obrazem Matki Bożej Łaskawej we Lwowie 1 kwietnia 1656 roku, Episkopat Polski pod nieobecność uwięzionego Prymasa Wyszyńskiego w obecności około miliona wiernych odnowił uroczyście te ślubowania. 5 maja 1957 r. odnowienie tych ślubów odbyło się we wszystkich kościołach polskich. Śluby króla Jana Kazimierza były jego osobistym zobowiązaniem, śluby jasnogórskie zaś stały się zobowiązaniem całego narodu polskiego jako program chrześcijańskiego życia, wytyczony przez Wielką Nowennę przed Tysiącleciem Chrztu Polski.
Najbardziej znana i uroczysta koronacja obrazu odbyła się w 1966 r. w ramach obchodu Tysiąclecia Chrztu Polski. Dokonał jej Prymas Tysiąclecia, Sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński, wielki czciciel Maryi Jasnogórskiej, oddany Jej z synowską ufnością; jest on założycielem Instytutu Świeckiego Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła, działającego obecnie pod nazwą Instytutu Prymasowskiego Stefana kard. Wyszyńskiego.

Św. Jan Paweł II przed Cudownym Obrazem Cudowny obraz jest otaczany przez Polaków niezwykłą czcią. Wielokrotnie modlił się przed nim także kard. Karol Wojtyła, a potem - papież Jan Paweł II. Co roku, na uroczystości maryjne (szczególnie 15 i 26 sierpnia) do jasnogórskiego sanktuarium przybywają setki tysięcy ludzi, bardzo często idąc w pieszych pielgrzymkach przez wiele dni.

Dzisiejsza uroczystość powstała z inicjatywy bł. Honorata Koźmińskiego, który po upadku powstania styczniowego starał się zjednoczyć naród wokół Królowej Polski - Maryi. Wraz z ówczesnym przeorem Jasnej Góry, o. Euzebiuszem Rejmanem, wyjednał on u św. Piusa X ustanowienie w 1904 r. święta Matki Bożej Częstochowskiej. Papież Pius XI rozciągnął w 1931 r. ten obchód na całą Polskę oraz zatwierdził nowy tekst Mszy świętej i brewiarza.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

    »» Jasna Góra
    »» Św. Jan Paweł II na Jasnej Górze
    »» Prymas Tysiąclecia i Jasna Góra
    »» Pielgrzymowanie
    »» Sięgnij na półkę

Jasna Góra

Jasna Góra
Serwis internetowy
Biuro prasowe Jasnej Góry
Serwis internetowy
Radio Jasna Góra
Serwis internetowy
Maria Okońska
Zwyciężyłaś! Zwyciężaj!
Franciszek Kucharczak
Jasna Góra? Nie, nie znam
Marta Kawalec
Dlaczego Jasna Góra?
"Nasza Arka" 07/2001
Jasna Góra - duchowa stolica Polski

Kalendarium
Najświętsze Miejsce Narodu
Z dziejów Cudownego Obrazu
Korony dla Królowej Polski
Zakon św. Pawła Pustelnika
Tama, która powstrzymała potop
Twierdza konfederatów
Tu wymodlono cud nad Wisłą
W cieniu swastyki
Czas milionów pielgrzymów
Jasna Góra z lotu ptaka
Cuda i łaski za przyczyną Jasnogórskiej Pani
Pielgrzymki królów
Pielgrzymki prezydentów
Jego Świątobliwość Pielgrzym Jasnogórski
Wota Jana Pawła II
Apel Jasnogórski
Pielgrzymi Jasnej Góry
Jasnogórska Pani
o. Izydor Matuszewski OSPPE
Sanktuarium na Jasnej Górze (format Real Audio)
ks. Dariusz Kwiatkowski
Uroczystość NMP Częstochowskiej
ks. Dariusz Kwiatkowski
Uroczystość NMP Częstochowskiej
 
o. Jan Stanisław Rudziński OSPPE
Królewska ikonografia Obrazu
Wiesława Dąbrowska-Macura
Tajemnica jasnogórskiej ikony
wiara.pl
Zagadki Czarnej Madonny
ks. Czesław Walentowicz
Znaczenie obrazu MB Częstochowskiej
w dziejach narodu polskiego
Maria Patynowska
Czym naprawdę jest obraz MB Częstochowskiej?
Lidia Dudkiewicz
Niebiańska szata
Zofia Rozanow
Nowy strój Częstochowskiej Pani
Zofia Rozanow
Historia koron
o. Stanisław Tomoń OSPPE
100. rocznica rekoronacji Cudownego Obrazu (2010)
Radio Watykańskie
Jubileusz na Jasnej Górze 2010
Gabriel Bartoszewski OFMCap
W 100. rocznicę ustanowienia liturgicznego święta
Matki Bożej Częstochowskiej
DA Jasna Góra
Modlitwy do Matki Bożej Jasnogórskiej

Święty Jan Paweł II na Jasnej Górze

ks. Marek Łuczak
Papieskie miejsce zawierzenia - Jasna Góra
Sebastian Musioł
Cały Twój
Radosław Molenda
Jasna Góra wolności
Zachariasz Jabłoński OSPPE
Jan Paweł II szedł przez Jasną Górę
 
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św. odprawionej pod Szczytem
4 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Akt oddania Matce Bożej
4 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Przemówienie do zakonnic
5 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św.
dla pielgrzymów z Dolnego Śląska i Ziemi Lubuskiej
5 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski
5 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św. dla pielgrzymów
z Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego
6 czerwca 1979 r.
św. Jan Paweł II
Pożegnanie z Jasną Górą
6 czerwca 1979 r.
 
św. Jan Paweł II
Przemówienie do pielgrzymów
z diecezji szczecińsko-kamieńskiej
18 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski - rozważanie dla młodzieży
18 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św. pod szczytem Jasnej Góry
19 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański"
19 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Przemówienie podczas koronacji obrazów Matki Bożej
19 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski
19 czerwca 1983 r.
św. Jan Paweł II
Tyś wielką chlubą naszego narodu (format Real Audio)
19 czerwca 2013 r.
św. Jan Paweł II
Słowo do pielgrzymów zgromadzonych pod Szczytem
20 czerwca 1983 r.
 
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski
12 czerwca 1987 r.
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy w Kaplicy Cudownego Obrazu
13 czerwca 1987 r.
św. Jan Paweł II
Przemówienie pożegnalne na Jasnej Górze
13 czerwca 1987 r.
 
św. Jan Paweł II
Przemówienie powitalne do uczestników VI ŚDM
14 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski
14 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św. pod Szczytem
15 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Akt zawierzenia młodzieży Matce Bożej
15 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Przemówienie pożegnalne do młodzieży
15 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Apel Jasnogórski
15 sierpnia 1991 r.
św. Jan Paweł II
Przemówienie pożegnalne na Jasnej Górze
16 sierpnia 1991 r.
 
św. Jan Paweł II
Pozdrowienie skierowane do pielgrzymów
17 czerwca 1999 r.
 
św. Jan Paweł II
Homilia podczas Mszy św.
w wigilię uroczystości MB Częstochowskiej
Castel Gandolfo, 25 sierpnia 2001 r.
kard. Józef Glemp
Jasna Góra - światła na trzecie tysiąclecie
Jasna Góra, 26 sierpnia 2001 r.

Prymas Tysiąclecia i Jasna Góra

Maria Okońska
Związek kard. Wyszyńskiego z Jasną Górą
Marek A. Koprowski
Żeby go wszyscy potrącali
- o związkach Prymasa Tysiąclecia z Jasną Górą
Maria Okońska
Pakt kard. Wyszyńskiego z Maryją
Maria Okońska
Oddawanie Maryi wszystkiego
Maria Okońska
Wszystko postawiłem na Maryję!
Fragment książki "Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński"
kard. Stefan Wyszyński
Jasnogórskie Śluby Narodu - 26 sierpnia 1956 r.
Maria Okońska
Jak powstały Jasnogórskie Śluby Narodu
ks. prof. Józef Kudasiewicz
Jasnogórskie Śluby Narodu dziś
Ewa K. Czaczkowska
Czas na odnowę Ślubów?
Krystyna Czuba
Nasze narodowe zobowiązania
Anna Krystyna Zyskowska
"Ósemka" jak osiem błogosławieństw

Pielgrzymowanie

Marian Lubelski OSPPE
Błogosławione niech będą stopy pielgrzymów!
O pielgrzymowaniu na Jasną Górę
Gość Niedzielny
Pielgrzymowanie trwa
Dorota Niedźwiecka
Pielgrzymka: fenomen narodowy
o. Sebastian Matecki OSPPE
Piesze pielgrzymki przeżywają swój renesans
Stanisław Karnacewicz
Najstarsze piesze pielgrzymki na Jasną Górę
Wikipedia
Piesze pielgrzymki na Jasną Górę
Instytut Pamięci Narodowej
Pielgrzymki piesze do Częstochowy

Sięgnij na półkę

A. Bujak, J. Golonka, I. Matuszewski, B. Waliczek
Jasna Góra. Częstochowa

Jasna Góra, miejsce w Częstochowie, miejsce w Polsce, gdzie - jak to pięknie wyraził Henryk Sienkiewicz - bije nieśmiertelne serce polskiego ludu. Klasztor, sanktuarium, ale i twierdza, której nie zdołali pokonać wrogowie wiary i narodu polskiego. Także główna siedziba Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, czyli paulinów. Już od ponad sześciu wieków opiekują się oni obrazem Matki Bożej, który słynie cudownymi łaskami. Do Czarnej Madonny przybywa co roku kilka milionów pielgrzymów z całego świata; a wśród nich i papieże, i głowy państw, i nikomu nieznani pątnicy przeróżnych stanów. Wszyscy szukają u Niej pociechy albo i ratunku - i jakże często znajdują! To Czarną Madonnę z Częstochowy naród polski ukochał i wybrał na swoją królową. Jej dom, Jasną Górę, pokazuje i opisuje ta księga.
Jan Golonka OSPPE, Jerzy Żmudziński
Skarby i klejnoty Jasnej Góry

Na pięknych profesjonalnych zdjęciach zobaczymy detale jasnogórskie, które najczęściej umykają uwadze podczas wizyt w klasztorze. Wydawnictwo przedstawia dzieje ikony Czarnej Madonny i sanktuarium. Prezentuje obiekty budowlane zabytkowego zespołu klasztornego, największe dzieła malarskie, jakie znajdują się na Jasnej Górze, bezcenne skarby i wota złożone w ciągu sześciu wieków w sanktuarium.
Stefan Jan Rożej OSPPE
Jasnogórska Królowa Polski, Matka jedności

Autor bardzo licznych opracowań na temat Jasnej Góry proponuje kolejną książkę o historii, tradycji i treści przesłania jasnogórskiego.
ks. Adam Wieczorek
Jasnogórska Matka i Królowa

Książka zawiera chronologicznie ułożone listy, telegramy i orędzia Jana Pawła II przesłane do Kościoła w Polsce z okazji uroczystości ku czci Matki Bożej Jasnogórskiej.
Czesław Ryszka
Jasnogórska opowieść

Książka, ukazując dzieje Jasnej Góry w formie literackiej opowieści, stawia przed wieloma Czytelnikami pytania o sens wędrowania do Boga, o sens dziejów naszego narodu, związanego od zarania z jasnogórskim Sanktuarium. Autor z dużą wrażliwością opisał posłannictwo Jasnej Góry w Kościele polskim i powszechnym oraz ukazał pauliński charyzmat. Wydobył z jasnogórskiego skarbca historii najcenniejsze perły, aby umocnić Czytelników w ufnej wierze, że kto się do Jasnogórskiej Matki ucieka, ten się nigdy nie zawiedzie.
Adam Hlebowicz
Ateiści zobaczyli świadectwo wiary. Częstochowa '91

Światowe Dni Młodzieży z Janem Pawłem II w Częstochowie w 1991 roku były wyjątkowe. Po raz pierwszy w latach powojennych w warunkach wolności mogły się spotkać olbrzymie rzesze młodych ludzi ze Wschodu i Zachodu Europy, a nawet świata. Książka to zbiór kilkudziesięciu relacji (świadectw, tekstów, rozmów) wywodzących się ze Wschodniej Europy ludzi, którzy przywołują tamten czas i efekty spotkania młodzieży z Janem Pawłem II w Częstochowie. Powstało ważne świadectwo religijności współczesnego człowieka, a także chwila refleksji, co z tamtego ducha, co z duchowości poprzedniego papieża pozostało trwałe do dziś.
Antoni Jackowski
Jasnogórskie pielgrzymowanie bez granic

Pierwsze tak obszerne opracowanie dotyczące Sanktuarium Jasnogórskiego. Autor - geograf i badacz zajmujący się problematyką religijną - prezentuje Jasną Górę jako światowe centrum pielgrzymkowe. Wychodząc od geografii światowego pielgrzymowania, przez rozwój Jasnej Góry od początków jej istnienia, przedstawia współczesny ruch pątniczy i częstochowskie Sanktuarium u progu XXI wieku. Książka zawiera bogaty dodatek dokumentacyjny - ryciny, fotografie i mapy.
Ernest Bryll, Krzysztof Świertok
Tam bije serce twoje. Opowieść o pielgrzymowaniu

Życie człowieka jest ciągłym wędrowaniem. Można iść przez życie patrząc jedynie przed siebie. Można jednak inaczej, piękniej, dostrzegając to, co dzieje się wokół, dostrzegając człowieka. Ten jedyny w swoim rodzaju album zawiera cykl wierszy o ludziach w pielgrzymce oraz fotografie odkrywające sekrety ludzkiej wędrówki. Swym pięknem opowiada niezwykłe historie Częstochowskiej Drogi. Połączenie wierszy z fotografiami ludzi - i przede wszystkim ich twarzy w tym wędrowaniu - bardzo wiele mówi o nas, pielgrzymach dnia codziennego. Album wybitnego poety Ernesta Brylla i znanego fotografa jasnogórskiego Krzysztofa Świertoka pomaga zrozumieć prawdę o tym, że jednak dokądś idziemy i że jest Ktoś, kto nas zrozumie i wysłucha, a przede wszystkim my sami siebie wysłuchamy i zrozumiemy.
Konstancjusz Kunz OSPPE
Modlitewnik Jasnogórski

Modlitewnik zawiera m.in. tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu polskiego, a także podstawowe prawdy katechizmowe i modlitwy.
Ernest Bryll, Marcin Styczeń, Joanna Lewandowska
Golgota Jasnogórska

Golgota Jasnogórska to płyta CD oparta na poemacie pasyjnym poety Ernesta Brylla z muzyką i w wykonaniu Joanny Lewandowskiej i Marcina Stycznia, jednych z najpopularniejszych artystów z kręgu piosenki poetyckiej. Była ona pisana przez Brylla do cyklu obrazów Jerzego Dudy-Gracza pod tym samym tytułem, które znajdują się nad Kaplicą Matki Boskiej Częstochowskiej na Jasnej Górze.
Renata Bocian
Krzyś na Jasnej Górze

Pierwsza w Polsce książeczka o Jasnej Górze napisana specjalnie dla dzieci! Jasna Góra słynie w całym świecie. Warto, by i polskie dzieci poznały dobrze historię sanktuarium, jego najważniejsze zakątki, postacie związane z tym miejscem. Opowie im o nich pewien sympatyczny paulin, brat Marcin, który spotka na Jasnej Górze małego chłopca, Krzysia.

Ostatnia aktualizacja: 31.07.2014


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Nikomedii - św. Natalii, męczennicy. Miała zginąć na oczach cesarza Maksymiana. Czy to prawda - nie wiemy, cześć męczennicy zaświadczona jest jednak w starych zapisach kalendarzowych. Martyrologium Hieronimiańskie wspominało ją pod dniem dzisiejszym.

oraz:

św. Aleksandra z Bergamo, męczennika (+ III/IV w.); świętych męczenników Dreneusza i Abundiusza (+ poł. II w.); św. Hadriana, męczennika (+ ok. 310); świętych męczenników: braci Konstantego i Wiktoriana oraz ich ojca Symplicjusza (+ poł. II w.); św. Maksymiliana, biskupa i męczennika (+ 284); św. Zefiryna, biskupa i męczennika (+ 217)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG