.:ILG:. - 15 sierpnia 2026: GODZINA CZYTAŃ

W niektórych krajach:
Kolor szat:	Sobota, 15 sierpnia 2026 III tydzień psałterza XIX tydzień Okresu Zwykłego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom IV: Sobota III, str. 846; LG skrócone: Sobota III, str. 1042

1 Boże ojców naszych, Boże Abrahama,

Jakuba, Józefa, Dwunastu Pokoleń,

Boże Księgi świętej, Prawa i świątyni,

Wielbimy Cię, Panie, pokorną miłością.

2 Lud swój prowadziłeś w chmurze pełnej blasku

Przez wodne otchłanie i piaski pustyni;

Strzegłeś go przed wrogiem, aby szedł bezpiecznie

Do ziemi obietnic nad brzegiem Jordanu.

3 Święty Izraela, tajemniczy Jahwe,

Darzyłeś proroków natchnieniem i mocą,

Aby Twe wyroki wciąż przypominali,

Gdy Naród Wybrany odchodził od Ciebie.

4 Z krańców całej ziemi gromadziłeś w jedno

Twych synów wygnanych przez własną nieprawość,

Aby w pełni czasów różdżka Aarona

Rozkwitła Mesjaszem, potomkiem Dawida.

5 Boże ojców naszych w Trójcy wszechmogący,

Zrodzeni przez wiarę z plemienia Chrystusa,

Dzisiaj Cię wielbimy wobec wszystkich ludzi,

Składając podziękę za Nowe Przymierze. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom IV: Sobota III, str. 847-849; LG skrócone: Sobota III, str. 1043-1045
Psalmy - LG tom IV: Sobota III, str. 847-849; LG skrócone: Sobota III, str. 1043-1045

1 ant. Niech dziękują Panu za dobroć Jego, * za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Psalm 107
Dziękczynny hymn ocalonych

Bóg posłał swoje słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa (Dz 10, 36)

Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, *

bo Jego łaska trwa na wieki.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *

których wybawił z rąk przeciwnika

I których zgromadził z obcych krain, †

ze wschodu i zachodu, *

z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *

do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.

Cierpieli głód i pragnienie *

i wygasało w nich życie.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

I powiódł ich prostą drogą, *

aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich,

Bo głodnego nasycił, *

a łaknącego napełnił dobrami.

Siedzieli w ciemnościach i mroku, *

skuci żelazem i nędzą,

Gdyż bunt podnieśli przeciw słowom Bożym *

i pogardzili zamysłami Najwyższego.

Pracą nad siły ugiął ich serca, *

chwiali się, lecz nikt im nie pomógł.

I w swoim ucisku wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

Wyprowadził ich z ciemności i mroku, *

pokruszył ich kajdany.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich:

Gdyż bramy spiżowe wyłamał *

i skruszył żelazne wrzeciądze.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech dziękują Panu za dobroć Jego, / za Jego cuda wobec synów ludzkich.

2 ant. Widzieli dzieła Pana * i Jego cuda.

Chorowali na skutek swoich grzechów *

i nędzę cierpieli przez występki.

Obrzydło im wszelkie jedzenie *

i bliscy byli bram śmierci.

W swoim ucisku wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

Posłał swoje słowo, aby ich uleczyć *

i wyrwać od zagłady ich życie.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Niech składają dziękczynne ofiary, *

niech sławią z radością Jego dzieła.

Ci, którzy statkami ruszyli na morze, *

by handlować na wodach ogromnych,

Widzieli dzieła Pana *

i Jego cuda wśród głębin.

Rzekł, i zerwał się wicher *

burzliwe piętrząc fale.

Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, *

ich dusza truchlała w niedoli.

Zataczali się chwiejąc jak pijani, *

cała ich mądrość zawiodła.

Wołali w nieszczęściu do Pana, *

a On ich wyzwolił od trwogi.

Zamienił burzę na powiew łagodny, *

umilkły morskie fale.

Radowali się ciszą, która nastała, *

przywiódł ich do upragnionej przystani.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich.

I niech Go sławią w zgromadzeniu ludu, *

na radzie starców niech Go wychwalają.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Widzieli dzieła Pana i Jego cuda.

3 ant. Pobożni z radością widzą * i rozważają łaski Pana.

III

Pan zamienia rzeki w pustynię, *

oazy w ziemię spragnioną,

Żyzne pola w ugór słony *

z powodu niegodziwości mieszkańców.

Zamienił pustynię w jezioro, *

a suchą ziemię w zielone oazy.

Tam osiedlił zgłodniałych, *

i założyli ludne miasta.

Obsiali pola, zasadzili winnice *

i plony owoców zebrali.

Gdy im błogosławił, rozmnożyli się bardzo, *

i dał im wielkie stada.

Potem zmalała ich liczba, *

zmarnieli pod ciężarem utrapień i niedoli.

Lecz Ten, który wzgardę na władców wylewa *

i każe im błądzić po pustych bezdrożach,

Podniósł nędzarza z niedoli, *

rozmnożył rodziny jak stada.

Pobożni to widzą i się weselą, *

a wszelka niegodziwość musi zamknąć usta.

Kto mądry, niech to rozważy *

i uzna łaskę Pana.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pobożni z radością widzą / i rozważają łaski Pana.

Werset - LG tom IV: Sobota III, str. 849; LG skrócone: Sobota III, str. 1045

K. Twoja wierność, Panie, aż po same chmury.

W. A Twoje wyroki jak ogromna otchłań.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom IV: Sobota XIX zw, str. 83-84

Z Księgi proroka Micheasza

7, 7-20

Miasto Boże oczekuje na zbawienie

Wypatrywać będę Pana, wyczekiwać na Boga zbawienia mojego: Bóg mój mnie wysłucha.

Nie wesel się nade mną, nieprzyjaciółko moja; choć upadłem, powstanę, choć siedzę w ciemnościach, Pan jest światłością moją. Gniew Pański muszę znieść, bom zgrzeszył przeciw Niemu, aż rozsądzi moją sprawę i przywróci mi prawo; wywiedzie mnie na światło, będę oglądał zbawcze Jego dzieła. Gdy to ujrzy nieprzyjaciółka moja, wstydem się okryje ta, która mówiła do mnie: "Gdzie jest Pan, twój Bóg?" Oczy moje patrzeć będą na nią: teraz będzie zdeptana jak błoto uliczne.

Oto dzień odbudowy twych murów! W owym dniu granica twoja będzie sięgać daleko. W owym dniu aż do ciebie przyjdą od Asyrii - aż po Egipt i od Tyru - aż po Rzekę, i od morza do morza, i od góry do góry. Lecz ziemia będzie na spustoszenie z powodu jej mieszkańców, przez owoc ich postępków.

Paś lud Twój laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego, co mieszka samotnie w lesie - pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead jak za dawnych czasów. Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukaż nam dziwy! Ujrzą przeto narody i będą zawstydzone mimo całej potęgi swojej; położą rękę na usta, uszy ich będą głuche. Proch lizać będą jak wąż, jak to, co pełza po ziemi; wyjdą dygocąc z warowni swoich przed Pana, Boga naszego, drżeć będą i lęk odczuwać przed Tobą.

Któryż bóg podobny Tobie, co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie. Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Z Księgi proroka Zachariasza

14, 1-21

Prześladowania i chwała Jerozolimy
w czasach ostatecznych

To mówi Pan: Oto nadejdzie dla Pana dzień, kiedy twoje bogactwa rozdzielać będą u ciebie. Wszystkie ludy zgromadzę do walki z Jerozolimą; miasto zostanie zdobyte, domy zrabowane, kobiety zhańbione; połowa miasta pójdzie na wygnanie, jednak Reszta mieszkańców nie ulegnie zagładzie.

Wtedy Pan wyruszy do boju i będzie walczył przeciw ludom, jak niegdyś walczył w dniu bitwy. W owym dniu dotknie stopami Góry Oliwnej, która jest naprzeciw Jerozolimy od strony wschodniej, a Góra Oliwna rozstąpi się w połowie od wschodu ku zachodowi, i powstanie wielka dolina. Połowa góry przesunie się na północ, a połowa na południe. I będziecie uciekać na dolinę wśród moich gór, bo dolina gór sięgać będzie aż po Asal; a wy uciekać będziecie, jak uciekaliście w czasie trzęsienia ziemi za dni króla Judy, Ozjasza. Wtenczas nadciągnie Pan, mój Bóg, i z Nim wszyscy święci.

W owym dniu nie będzie światła ani zimna, ani mrozu. Będzie to jeden jedyny dzień - Pan tylko wie o nim - nie będzie to dzień ani noc, wieczorną porą będzie jasno. W owym dniu wypłyną z Jerozolimy strumienie wód, połowa z nich popłynie do morza wschodniego, a połowa do morza zachodniego. I w lecie, i w zimie tak będzie.

A Pan będzie królem nad całą ziemią. Wówczas Pan będzie jeden i jedno będzie Jego imię. Cały kraj zmieni się w równinę, od Geba aż po Rimmon na południe od Jerozolimy. Ona jednak będzie wzniesiona i zamieszkana na swoim miejscu: od Bramy Beniamina aż do miejsca dawnej bramy, do Bramy Narożnej, od wieży Chananela aż do tłoczni królewskich. Będą w niej mieszkali, a klątwa już jej nie dosięgnie. Jerozolima żyć będzie bezpiecznie.

A taką klęską porazi Pan wszystkie narody, które ruszyły do walki z Jerozolimą: rozpadnie się ich ciało, chociaż jeszcze trzymać się będą na nogach; oczy zaćmią się w oczodołach, a język zaschnie w ustach.

W owym czasie za sprawą Pana ogarnie ich wielkie przerażenie, jeden drugiego uchwyci za bary i pięść podniesie jeden na drugiego. Juda także będzie walczył w Jerozolimie, gdzie zebrane zostaną bogactwa wszystkich okolicznych ludów: złoto, srebro i ubrania ponad wszelką miarę. Zagłada, podobna do tamtej plagi, wyniszczy konie, muły, wielbłądy, osły i wszystkie zwierzęta znajdujące się w tym obozie.

Wszyscy ci, którzy ocaleją spośród wszystkich ludów, biorących udział w wyprawie na Jerozolimę, rokrocznie pielgrzymować będą, by oddać pokłon Królowi Panu Zastępów - i obchodzić Święto Namiotów. A te z ludów ziemi, które nie pospieszą do Jerozolimy, by oddać pokłon Królowi - Panu Zastępów - będą pozbawione deszczu. A jeśli lud Egiptu tam się nie wybierze i tam się nie pokaże, spadną na niego nieszczęścia, jakimi Pan doświadczy narody, które nie przyjdą na obchód Święta Namiotów. Taka więc kara spotka Egipt i wszystkie narody, które nie pójdą na obchód Święta Namiotów.

Wówczas nawet na dzwoneczkach koni umieszczą napis: "Poświęcone Panu", a kotły zwyczajne w domu Pańskim będą jak kropielnice przed ołtarzem. Każdy kocioł w Jerozolimie i w Judzie będzie poświęcony Panu Zastępów. I będą przychodzić wszyscy, którzy mają składać ofiarę, będą brać je i w nich gotować. Nie będzie już w owym dniu przekupnia w domu Pana Zastępów.

RESPONSORIUM	Hbr 10, 37; Mi 7, 19
W. Przyjdzie Ten, który ma nadejść, † i nie spóźni się; / nie będziemy się już lękać, * Ponieważ On jest naszym Zbawicielem. K. Zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze grzechy. W. Ponieważ On jest naszym Zbawicielem. II CZYTANIE LG tom IV: Sobota XIX zw, str. 84-85 Kazanie św. Pacjana, biskupa, O chrzcie (nr 6-7) Któż jest jak Ty, o Boże, który usuwasz nieprawość "Jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też nosić będziemy obraz Człowieka niebieskiego; albowiem pierwszy człowiek z ziemi - ziemski, drugi z nieba - niebieski". Tak czyniąc, bracia umiłowani, nigdy nie doznamy śmierci. A jeśli nawet ziemskie ciało ulegnie zniszczeniu, będziemy żyć w Chrystusie zgodnie z tym, co sam powiedział: "Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie". Ponadto dobrze wiemy na podstawie słów Pana, że Abraham, Izaak, Jakub oraz wszyscy święci Boży żyją nadal. O nich to bowiem mówi Pan: "Wszyscy żyją dla Niego; Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych". O sobie zaś Apostoł powiada: "Dla mnie żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk, pragnę odejść i być z Chrystusem". I znowu: "Jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami z daleka od Pana. Według wiary bowiem, a nie dzięki widzeniu postępujemy". Oto jest nasza wiara, bracia umiłowani. Poza tym: "Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania". Nasze ziemskie życie - jak sami dobrze wiecie - trwa tak długo, jak zwierząt czy ptaków, albo nawet i krócej. Wyłączną zaś właściwością człowieka jest to, co Chrystus ofiarował przez Ducha swego, a mianowicie życie wieczne, jeśli nie grzeszymy więcej. Jak bowiem grzech pociąga za sobą śmierć, tak cnota przed nią chroni. Przez nieprawość traci się życie; dzięki cnocie natomiast zachowuje. "Zapłatą za grzech jest śmierć; łaska przez Boga dana, to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym". To właśnie On nas odkupił, jak mówi Apostoł: "Darował nam wszystkie występki; zniszczył zapis dłużny naszego nieposłuszeństwa; usunął go, przybiwszy do krzyża; wyniszczając siebie poprowadził moce zła w swym tryumfalnym orszaku". Wyzwolił jeńców, rozerwał nasze kajdany, według słów Dawida: "Pan podnosi uciśnionych, Pan uwalnia jeńców, Pan przywraca wzrok niewidomym". I znowu: "Ty rozerwałeś moje kajdany, Tobie złożę ofiarę pochwalną". Jesteśmy więc uwolnieni z więzów, gdy dzięki sakramentowi chrztu gromadzimy się pod sztandarem Chrystusa, oswobodzeni mocą krwi i imienia Chrystusa. A zatem, umiłowani, raz na zawsze zostaliśmy oczyszczeni, raz na zawsze uwolnieni, raz na zawsze przyjęci do nieśmiertelnego królestwa, raz na zawsze "szczęśliwi, którym odpuszczona została nieprawość, którym grzech został zapomniany". Z całą mocą strzeżcie tego, co otrzymaliście, zachowujcie dla własnego szczęścia, więcej nie grzeszcie, bądźcie odtąd czyści i nieskalani aż do dnia Pana.
RESPONSORIUM	1 Kor 15, 47. 49; Kol 3, 9. 10
W. Pierwszy człowiek † z ziemi - ziemski, drugi Człowiek - z nieba; * A jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, / tak też nosić będziemy obraz Człowieka niebieskiego. K. Zwlekliście z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekli nowego, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu Boga, według obrazu Tego, który go stworzył. W. A jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, / tak też nosić będziemy obraz Człowieka niebieskiego. MODLITWA LG tom IV: Sobota XIX zw, str. 86; LG skrócone: XIX tydzień Okresu Zwykłego, str. 626 Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem, † umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, * abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta